Afrika adabiyoti Tanlangan

Afrika postkolonial romanlarida palimpsest” (Palimpsest in Postcolonial African Novels / Afrika postkolonial romanlarida palimpsest).

Muallif: Mercy Ezeala, Almantas Samalavičius. 2018 yil 17 bet 8 marta ko'rilgan 3 marta yuklab olingan

Annotatsiya

Mercy Ezeala va Almantas Samalavičius tomonidan yozilgan “Palimpsest in Postcolonial African Novels” (“Postkolonial Afrika romanlarida palimpsest”) nomli maqola o‘z tuzilishi, mazmuni va tahlil uslubi bilan adabiy obzor janriga xos barcha jihatlarni mujassamlashtiradi. Eng avvalo, bu obzorda bir nechta adabiy asarlar tizimli tahlil qilinadi. Mualliflar Chinua Achebe’ning Arrow of God (“Xudoning o‘qi”), Wole Soyinka’ning The Interpreters (“Tafsirlovchilar”) va J. M. Coetzee’ning Disgrace (“Sharmandalik”) romanlarini qiyosiy tahlil qilib, ularning barchasini “palimpsest” metaforasi orqali birlashtiradi. Bu xususiyat adabiy obzor janrining asosiy belgisi bo‘lib, muayyan mavzu bir nechta yozuvchi va asarlar orqali ochib beriladi.
Shuningdek, obzor nazariy-metodologik asosga ega. Unda “palimpsest” tushunchasi markaziy metafora sifatida qo‘llanilib, bu atama orqali mustamlakachilikdan oldingi, mustamlaka davridagi va mustamlakadan keyingi madaniy qatlamlarning adabiyotdagi izlari yoritiladi. Adabiy obzor janrida muallif faqat badiiy matnni emas, balki uni tahlil etuvchi ilmiy konsepsiyani ham asos sifatida oladi. Mazkur maqolada postkolonializm, intertekstual tahlil, Styuart Hallning “metaphors of transformation” nazariyasi ana shu ilmiy asosni tashkil etadi.
Bundan tashqari, maqola tematik va qiyosiy yondashuvga asoslangan. Har bir roman Afrika tarixining turli bosqichlarini ifodalovchi “palimpsest” sifatida talqin qilinadi. Shu orqali mualliflar postkolonial ong, tarixiy xotira va madaniy o‘zlik masalalarini yagona konseptual yo‘nalishda birlashtiradi.
Yana bir muhim jihati shundaki, obzor tanqidiy fikr va baholashni o‘z ichiga oladi. Mualliflar kolonializmni qoralabgina qolmay, balki Afrika jamiyatining o‘zidagi ichki muammolarni ham ochib beradi. Bu esa obzor janrining “tahlil va baholash” funksiyasini to‘liq amalga oshirganini ko‘rsatadi.
Nihoyat, maqola xulosaviy umumlashtirish bilan yakunlanadi. Unda Afrika yozuvchilari o‘tmishni unutmasdan, o‘tmish xatolaridan saboq olib, kelajakka yuzlanishi zarurligi ta’kidlanadi. Bu holat adabiy obzor janrining odatiy belgisi — muayyan adabiy jarayonni tahlil qilish, nazariy umumlashma chiqarish va ma’naviy xulosaga kelish — bilan uyg‘unlashadi.
Shunday qilib, “Palimpsest in Postcolonial African Novels” adabiy obzor janrining quyidagi belgilarini mujassamlashtiradi: bir nechta asarlarning qiyosiy tahlili, ilmiy-nazariy asos mavjudligi, mavzu va g‘oyaviy uyg‘unlik, tanqidiy baholash hamda umumlashtiruvchi xulosa chiqarish. Shu jihatlar bilan mazkur maqola tematik-nazariy adabiy obzor sifatida postkolonial Afrika adabiyotidagi tarixiy qatlamlar, madaniy xotira va o‘zlikni anglash jarayonini yoritib beradi.
Ushbu adabiy obzorda markaziy ilmiy tushuncha sifatida qo‘llanilgan “palimpsest” atamasi o‘z mazmuni jihatidan chuqur ramziy ma’noga ega. So‘z yunoncha “palin” (yana) va “psēn” (o‘chirish, qirish) so‘zlaridan kelib chiqqan bo‘lib, dastlab bir marta yozilgan, keyinchalik o‘chirilgan va ustiga yana yozilgan pergament yoki qo‘lyozmani anglatgan. Biroq adabiyotshunoslikda bu atama madaniyat va tarixning ustma-ust joylashgan, ammo to‘liq yo‘qolmagan izlarini ifodalovchi metafora sifatida ishlatiladi.
Mercy Ezeala va Almantas Samalavičius ushbu tushunchani Afrika postkolonial romanlarining murakkab tarixiy qatlamlarini ochib beruvchi kalit sifatida talqin qiladi. Ularning fikricha, Afrika adabiyotida yozilgan matnlar bir necha qatlamdan — mustamlakachilikdan oldingi mahalliy madaniyat, mustamlaka davridagi g‘arbona yozuv va mafkura hamda mustamlakadan keyingi o‘zlikni izlash bosqichidan — tashkil topgan. Bu qatlamlar bir-birining ustiga “yozilgan” bo‘lsa-da, har biri o‘z izini saqlab qolgan. Shu bois, har bir Afrika romani madaniy xotiraning ko‘p qavatli yozuvi, ya’ni palimpsest sifatida o‘qiladi.
Obzorda “palimpsest” atamasi shunchaki tarixiy qoldiq emas, balki madaniy va ma’naviy xotiraning tirik shakli sifatida talqin etiladi. Masalan, Chinua Achebe’ning Arrow of God romanida mahalliy diniy e’tiqodlar va ingliz mustamlakachiligi to‘qnash kelib, eski qadriyatlar ustiga yangi tartib yoziladi. Wole Soyinka’ning The Interpreters asarida esa mustamlakachilikdan keyingi jamiyat ichidagi ma’naviy tanazzul — o‘tmish qatlamining yangi ma’no bilan “qayta yozilishi” sifatida ko‘rsatiladi. Coetzee’ning Disgrace romanida esa irqiy va axloqiy to‘qnashuvlar Janubiy Afrikaning o‘z tarixiy xotirasini qayta o‘qishga undaydi.
Demak, “palimpsest” bu obzorda Afrika xalqlarining tarixiy xotirasi, madaniy o‘zgarishi va adabiy o‘zligini anglash jarayonini tushuntiruvchi konseptual ramzdir. U o‘tmishni o‘chirib tashlamasdan, balki uni yangi ma’no bilan qayta yozish, shuningdek, har bir matnda avvalgi davrning izlarini eslatib turuvchi ko‘p qatlamli tarixiy ongni ifodalaydi. Shu sababli, palimpsest bu adabiy obzorda postkolonial tafakkurning markaziy timsoliga aylangan.
Ushbu adabiy obzorda uchta asosiy asar tahlil qilingan: Chinua Achebe’ning Arrow of God (“Xudoning o‘qi”), Wole Soyinka’ning The Interpreters (“Tafsirlovchilar”) va J. M. Coetzee’ning Disgrace (“Sharmandalik”) romanlari. Mazkur asarlar mualliflar tomonidan “palimpsest” metaforasi asosida bir guruhga kiritilgan bo‘lib, ular postkolonial Afrika adabiyotida tarixiy, madaniy va ma’naviy qatlamlarning ustma-ust joylashuvini ifodalovchi namunalar sifatida tanlangan.
Bu romanlar bir necha umumiy mezonlarga ko‘ra yagona tematik guruhga birlashtirilgan. Eng avvalo, ular barchasi tarixiy qatlamlilik tamoyiliga asoslanadi. Har uch asarda ham mustamlakachilikdan oldingi an’analar, mustamlaka davridagi o‘zgarishlar va mustamlakadan keyingi ruhiy izlanishlar bir-biriga singib ketgan. Shu sababli, bu asarlar “ko‘p qatlamli yozuv” yoki “palimpsest” konsepsiyasiga mos keladi, ya’ni o‘tmish va hozirgi zamon tajribalari bir matn doirasida birgalikda yashaydi.
Ikkinchi muhim mezon — postkolonial o‘zlikni anglash masalasidir. Har bir asarda yozuvchilar mustamlakachilikdan keyingi Afrika jamiyatining o‘z tarixini qayta o‘qish, o‘z madaniy o‘zligini anglash va o‘tmish bilan hisoblashish jarayonini aks ettiradi. Shu orqali ular o‘z xalqining tarixiy tajribasiga tanqidiy qaraydi va yangi ma’naviy yo‘l izlaydi.
Uchinchi mezon — tanqidiy va refleksiv yondashuvdir. Ushbu asarlarda nafaqat G‘arb mustamlakachiligi tanqid qilinadi, balki Afrika jamiyatining o‘z ichki muammolari — korrupsiya, ma’naviy tanazzul, o‘z qadriyatlaridan uzoqlashish kabi holatlar ham ko‘rsatiladi. Shu jihatdan, mualliflar “Afrika o‘ziga yozmoqda”, ya’ni adabiyot orqali o‘zini tahlil qilmoqda.
Chinua Achebe’ning Arrow of God romanida mahalliy diniy qadriyatlar va ingliz mustamlakachiligi o‘rtasidagi to‘qnashuv tasvirlanadi. Bu asarda palimpsest diniy va madaniy qatlamlarning o‘zaro aralashuvi orqali namoyon bo‘ladi. Wole Soyinka’ning The Interpreters romanida esa mustamlakachilikdan keyingi Afrikaning siyosiy va ma’naviy inqirozi yoritilib, jamiyatning yangi qatlamlari ichki tanazzulga yuz tutgani ko‘rsatiladi. J. M. Coetzee’ning Disgrace romanida Janubiy Afrikadagi irqiy, axloqiy va ijtimoiy qarama-qarshiliklar orqali tarixiy xotira va kechmish bilan yuzlashish masalasi ko‘tariladi.
Shunday qilib, bu uch roman tarixiy qatlamlilik, o‘zlikni anglash va tanqidiy yondashuv mezonlariga asosan bir guruhga kiritilgan. Ular har xil geografik hudud va tarixiy sharoitda yozilgan bo‘lsa-da, barchasida umumiy g‘oya — Afrika xalqlari o‘z tarixini unutmagan holda uni yangicha o‘qish va kelajak uchun yangi ma’naviy qatlam yaratish zaruriyati aks etgan. Shu bois, bu asarlar postkolonial Afrika adabiyotida palimpsestning diniy-madaniy, ijtimoiy-ma’naviy va axloqiy-tarixiy ko‘rinishlarini mujassamlashtiradi.
“Palimpsest in Postcolonial African Novels” (“Postkolonial Afrika romanlarida palimpsest”) nomli adabiy obzor mazmuni va tahlil yo‘nalishi jihatidan nafaqat o‘ziga xos ilmiy konsepsiyani ilgari suradi, balki bu konsepsiyani amaliy misollar asosida mustahkamlaydi. Obzorda tahlil qilingan uchta asar — Chinua Achebe’ning Arrow of God (“Xudoning o‘qi”), Wole Soyinka’ning The Interpreters (“Tafsirlovchilar”) va J. M. Coetzee’ning Disgrace (“Sharmandalik”) — Afrika adabiyotidagi tarixiy, madaniy va ijtimoiy qatlamlarning ustma-ust joylashuvini, ya’ni palimpsest tamoyilini aniq namoyon etadi. Mazkur yondashuv Afrika xalqlarining o‘z tarixiga qaytish, mustamlaka merosi bilan yuzlashish va yangi o‘zlikni shakllantirish jarayonini adabiy tahlil orqali ochib beradi.
Shu nuqtai nazardan, obzorning yutuqlari avvalo uning ilmiy-nazariy yangiligi bilan bog‘liq. Mualliflar “palimpsest” atamasini postkolonial adabiyotshunoslikda yangicha talqin qilib, uni nafaqat yozuv qatlamlari, balki tarixiy va madaniy xotiraning uzluksiz davomiyligi sifatida tushuntirganlar. Bu yondashuv Afrika adabiyotini o‘tmish va hozirgi davr o‘rtasidagi madaniy muloqot sifatida o‘qish imkonini beradi.
Obzorning yana bir yutug‘i — asarlarga qiyosiy yondashuvning samarali qo‘llanilishi. Achebe, Soyinka va Coetzee romanlarining turli davr va hududlarda yozilgan bo‘lishiga qaramay, mualliflar ularni bitta nazariy konsepsiya — palimpsest orqali bog‘lab, Afrika adabiyotining umumiy postkolonial xotirasini ochib beradilar. Bu yondashuv tarixiy qatlamlilik, o‘zlikni anglash va madaniy o‘zgarish masalalarini bir butun tizimda ko‘rsatadi.
Shuningdek, obzorning tahliliy va tanqidiy qiymati ham e’tiborga molik. Mualliflar kolonializmni bir yoqlama qoralashdan voz kechib, Afrika jamiyatining o‘zidagi ichki ziddiyatlarni ham ochib beradilar. Shu tarzda, ular “Afrikaning Afrikaga yozuvi” — ya’ni o‘z-o‘zini anglash va o‘zini tanqid qilish jarayonini ifodalaydilar.
Biroq, obzorning ayrim kamchiliklari ham mavjud. Avvalo, mualliflar faqat ingliz tilidagi romanlarga tayanishlari natijasida Afrika adabiyotining boshqa tillardagi — frankofon, arabofon yoki portugalcha — yo‘nalishlari tahlildan chetda qolgan. Bu esa qit’a miqyosida palimpsest konsepsiyasining to‘liq qamrovini chegaralaydi.
Yana bir kamchilik — tahlilning nazariy og‘irligi. Mualliflar ko‘pincha nazariy tushunchalarga chuqur kirishib ketadilar, ammo ba’zan badiiy asarlarning estetik xususiyatlari, til, obraz va syujet yechimlari yuzaki yoritiladi. Bu esa o‘quvchining asar mohiyatini amaliy jihatdan anglashiga biroz to‘siq bo‘lishi mumkin.
Shunga qaramay, obzor o‘zining umumiy mazmuni bilan postkolonial adabiy tahlilning yangi bosqichini namoyon etadi. U Afrika yozuvchilarining tarixiy xotira, madaniy o‘zlik va ijtimoiy o‘zgarishlarni qayta anglash jarayonini bir butun ko‘rinishda yoritadi. Shunday qilib, “Palimpsest in Postcolonial African Novels” nafaqat adabiy obzor janrining eng to‘laqonli namunalaridan biri, balki Afrika adabiy tafakkurining o‘zgaruvchan tarixini ilmiy asosda tahlil qilgan muhim manba sifatida ham qadrlanadi.