Munaqqidning birinchi kitobi

Ozod Sharafiddinovning “Munaqqidning birinchi kitobi” nomli adabiy-tanqidiy obzorida 1970-yillar o‘zbek adabiy tanqidchiligiga kirib kelgan yosh munaqqidlarning dastlabki kitoblari keng qamrovda tahlil qilinadi. Muallif Botir Norboyevning “Kurashchan she’riyat”, Muhammadali Qo‘shmoqovning “Chechanlikda so‘zga suyanib”, Mirzafozil Safarovning “Dunyo kirmoqdadir shoir qalbiga”, To‘lqin Rasulovning “Badiiy asar qanotlari”, Ortiqboy Abdullayevning “She’riyatning tiniq osmoni”, Mahmud Sa’diyning “Teran tomirlar” hamda O‘rol O‘tayevning “Tanqid va uslub” kabi kitoblarini qiyosiy-tahliliy yo‘sinda ko‘rib chiqadi. Obzorda yosh munaqqidlarning nazariy tayyorgarligi, adabiy hodisalarga yondashuvi, tahlil usullari, estetik qarashlari, uslubiy o‘ziga xosligi va tanqidchilik mahoratiga alohida e’tibor qaratiladi. Muallif ularning adabiy jarayon, she’riyat, badiiy obraz va obrazlilik, uslub, an’ana va novatorlik, zamonaviy qahramon, ijodkor individualligi kabi masalalarga munosabatini baholab, yutuqlari bilan birga ayrim nazariy chalkashliklar, biryoqlama xulosalar va metodologik kamchiliklarni ham tanqidiy ko‘rsatadi. Shu bilan birga, maqolada yosh munaqqidlarning ijodini katta avlod tanqidchiligi bilan bog‘liq holda kuzatish orqali o‘zbek adabiy tanqidchiligining rivojlanish tendensiyalari umumlashtiriladi. “Munaqqidning birinchi kitobi” bir nechta tanqidiy asarlarni bir muammo va adabiy jarayon doirasida qamrab olishi, ularni o‘zaro qiyoslab baholashi hamda davr tanqidchiligining umumiy holati yuzasidan xulosalar chiqarishi bilan muammoli-tematik va qiyosiy xarakterdagi adabiy obzor sifatida ahamiyat kasb etadi.