She'riyat
Tanlangan
Shoir bo'lish qiyin
Annotatsiya
Ibrohim Haqqulning “Shoir bo‘lish qiyin...” nomli maqolasi 1980-yillar o‘zbek yosh she’riyatining rivojlanish tamoyillari, badiiy izlanishlari hamda poetik tafakkuridagi yutuq va kamchiliklarni yoritishga bag‘ishlangan adabiy-tanqidiy obzordir. Muallif davr she’riy jarayonini bir necha yosh ijodkorlar asarlari misolida tahlil qilib, haqiqiy shoir uchun iste’dod, badiiy did, mustaqil tafakkur va hayot haqiqatini teran anglash muhim mezon ekanligini asoslaydi.
Maqolada Sobir Habib, Tura Mirzo, Tura Normat, Xudoyberdi Eshonqulov, K. Bekmurodov va boshqa yosh shoirlarning she’rlari qiyosiy tahlil qilinadi. Muallif ularning poetik uslubi, obraz yaratish mahorati, til va ifoda imkoniyatlaridan foydalanish darajasi hamda badiiy tafakkuridagi o‘ziga xos jihatlarni baholaydi. Shu bilan birga, ayrim she’rlarda uchraydigan sun’iylik, taqlid, fikrning sayozligi, obrazlarning takrorlanishi va badiiy umumlashtirishdagi nuqsonlar tanqidiy ruhda ko‘rsatib beriladi. Har bir mulohaza aniq she’riy misollar bilan asoslanganligi maqolaning ilmiy va tanqidiy qimmatini oshiradi.
Muallif yosh shoirlar ijodini baholash orqali davr she’riyatining umumiy manzarasini yaratadi. She’riyatning mazmun va shakl uyg‘unligi, poetik tafakkurning yangilanishi, milliy an’ana va zamonaviy estetik qarashlarning o‘zaro munosabati kabi masalalar maqolaning asosiy g‘oyaviy yo‘nalishini tashkil etadi. Ibrohim Haqqul chinakam she’riyat faqat obrazlar yangiligi bilan emas, balki teran falsafiy mushohada, hayotiy haqiqat va individual ijodiy uslub bilan belgilanishini ta’kidlaydi.
Mazkur maqola o‘zbek adabiy tanqidchiligida yosh avlod she’riyatini kompleks baholashga qaratilgan panoramali adabiy obzor namunalaridan biri hisoblanadi. Unda bir guruh shoirlar ijodi yagona adabiy jarayon doirasida tahlil qilinib, davr she’riyatining rivojlanish tendensiyalari, estetik izlanishlari va istiqbollari yuzasidan umumlashma xulosalar chiqariladi. Shu jihatdan maqola “O‘zbek adabiyotida adabiy obzor janri” mavzusini tadqiq etishda muhim ilmiy manba sifatida ahamiyat kasb etadi.
Maqolada Sobir Habib, Tura Mirzo, Tura Normat, Xudoyberdi Eshonqulov, K. Bekmurodov va boshqa yosh shoirlarning she’rlari qiyosiy tahlil qilinadi. Muallif ularning poetik uslubi, obraz yaratish mahorati, til va ifoda imkoniyatlaridan foydalanish darajasi hamda badiiy tafakkuridagi o‘ziga xos jihatlarni baholaydi. Shu bilan birga, ayrim she’rlarda uchraydigan sun’iylik, taqlid, fikrning sayozligi, obrazlarning takrorlanishi va badiiy umumlashtirishdagi nuqsonlar tanqidiy ruhda ko‘rsatib beriladi. Har bir mulohaza aniq she’riy misollar bilan asoslanganligi maqolaning ilmiy va tanqidiy qimmatini oshiradi.
Muallif yosh shoirlar ijodini baholash orqali davr she’riyatining umumiy manzarasini yaratadi. She’riyatning mazmun va shakl uyg‘unligi, poetik tafakkurning yangilanishi, milliy an’ana va zamonaviy estetik qarashlarning o‘zaro munosabati kabi masalalar maqolaning asosiy g‘oyaviy yo‘nalishini tashkil etadi. Ibrohim Haqqul chinakam she’riyat faqat obrazlar yangiligi bilan emas, balki teran falsafiy mushohada, hayotiy haqiqat va individual ijodiy uslub bilan belgilanishini ta’kidlaydi.
Mazkur maqola o‘zbek adabiy tanqidchiligida yosh avlod she’riyatini kompleks baholashga qaratilgan panoramali adabiy obzor namunalaridan biri hisoblanadi. Unda bir guruh shoirlar ijodi yagona adabiy jarayon doirasida tahlil qilinib, davr she’riyatining rivojlanish tendensiyalari, estetik izlanishlari va istiqbollari yuzasidan umumlashma xulosalar chiqariladi. Shu jihatdan maqola “O‘zbek adabiyotida adabiy obzor janri” mavzusini tadqiq etishda muhim ilmiy manba sifatida ahamiyat kasb etadi.